Dotyk nie jest dla mnie zbiorem ruchów. Jest spotkaniem, w którym technika daje pewność, a obecność nadaje jej znaczenie.

Zaczęło się od potrzeby czucia

Jestem Jolanta Peszke, założycielka Akademii Dotyku Namaja.
Lomi Lomi pojawiło się w moim życiu w czasie, gdy sama potrzebowałam zmiany. Byłam w miejscu, w którym nie chciałam już być. Mocno żyłam w głowie, analizowałam i szukałam odpowiedzi, a jednocześnie czułam, że potrzebuję zejść głębiej… do oddechu, czucia i ciała.
Potrzebowałam dotyku. Chciałam go doświadczać, przyjmować i dawać.
Kiedy masowałam bliskie mi osoby, zauważyłam, że moje dłonie naturalnie układają się w długie, płynne ruchy. Postanowiłam znaleźć technikę, w której taka płynność ma swoje miejsce. Tak trafiłam na Lomi Lomi. Znalazłam nauczyciela, pojechałam na pierwsze szkolenie, a wróciłam z własnym stołem do masażu i poczuciem, że właśnie otworzył się przede mną nowy kierunek.
Lomi zmieniło mój stosunek do ciała. Pojawiło się w nim więcej akceptacji, szacunku i uważności. Zrozumiałam również, że dotyk nie jest wyłącznie techniką. Jest jednym z pierwszych języków człowieka, sposobem budowania bliskości, zaufania i obecności.

Lekcja dawania i przyjmowania

Lomi Lomi stało się dla mnie także ważną lekcją przyjmowania. Czasami znacznie łatwiej jest troszczyć się o innych, działać i dawać niż po prostu leżeć i pozwolić sobie coś otrzymać.
W masażu obie strony są obecne. Jedna osoba daje dotyk, druga go przyjmuje, ale każda z nich pozostaje w kontakcie ze sobą, swoim oddechem i granicami. Właśnie ta pełna szacunku obecność jest dla mnie istotą pracy z drugim człowiekiem.
Uważności uczyłam się również podczas odosobnień medytacyjnych Vipassana. Pierwsze odbyłam w 2018 roku, kolejne w 2020. Praktyka polegała na pozostawaniu w bezruchu i obserwowaniu doznań pojawiających się w ciele… od najbardziej subtelnych po intensywne i bolesne. Była to nauka pozostawania w chwili obecnej bez uciekania od tego, co właśnie się wydarza.
To doświadczenie do dziś jest obecne w mojej pracy. Pomaga mi słuchać ciała, zauważać reakcje drugiej osoby i nie wykonywać ruchów mechanicznie.

Skąd wzięła się Namaja?

Nazwa Namaja jest moim autorskim słowem, zainspirowanym sanskryckim „namaha”, które kojarzę z ukłonem i oddawaniem czci.
Dla mnie Namaja oznacza oddawanie czci ciału, pracę z nim bez oceniania, narzucania i walki. Z uważnością na jego granice, historię i zapisane w nim doświadczenia.
Z czasem moja droga poszerzyła się o tradycyjny masaż tajski, Kobido, masaż interbukalny oraz kolejne poziomy pracy Lomi Lomi. Każde szkolenie wnosiło nowe narzędzia, ale fundament pozostawał ten sam: obecność, szacunek i świadomy dotyk.
Dziś przekazuję tę wiedzę dalej w Akademii Dotyku Namaja. Uczę techniki, ale równie ważne jest dla mnie to, aby uczestniczki rozumiały sens wykonywanych ruchów, potrafiły słuchać ciała i pracowały w zgodzie ze sobą.